ดอกขจรว่าจะจรจากไปไกล ดอกลั่นทมระทมทรวงใน จากไปทั้งที่แสนหวง จำเอ๋ยจำปา จำเป็นจำลาพุ่มพวง ดอกรักบาน บ้านนาแล้วร่วง ดั่งทรวงข้าแทบขาดรอน
1. ที่มา้เป็นเพลง”ดอกลา” ของวัฒน์ วรรลยางกูร ผมเองได้ฟังสมัยเรียนราม เมื่อ 14 ปีที่แล้ว แล้วก็ไม่เคยได้ฟังอีกเลย แต่ท่อนฮุกนี่จำได้ดี เลยเอามาเขียน เป็นหัว blog เพราะว่า ชื่อ blog ดอกธูป เลยอยากใส่อะไรที่สื่อไปถึงดอกไม้เยอะ เพลงนี้น่าจะสื่อได้ดี
2. ผมพยายามตามหาเพลงนี้ ตลอดเวลาแต่ไม่สามารถหาฟังได้เลย ล่าสุดเพลงนี้เพิ่งถูกโพสขึ้น Youtube เมื่อวันที่ 18/2/54 ที่ผ่านนี่เอง เป็นโชคของผมจริง ๆ ซึ่งเมื่อกลางวันเพิ่งจะเจอเพลงที่ชื่นชอบอีกเพลง คือเพลง บูบู ของบังกาลาเทศแบน ทั้งสองเป็นเพลงที่ฟังสมัยเรียนราม สมัยหนุ่มวัยกระทง สายลมแสงแดด และโสด …!!
3. ผมเลิกกับแฟนได้ ครบปีพอดีเมื่อเดือน มกราคมที่ผ่านมา จากที่เราคบกันมานานกว่า 11 ปี, 1 ปีที่ผ่านมาผมพยายามหลอกตัวเองว่าสักวันเราจะกลับมาเหมือนเดิม สักวันเราจะกลับมาเหมือนเดิม … และยังคิดว่าผมยังมีความหวัง
4. จากข้อสองเพลงเหล่านี้ผมฟังช่วงหนุ่ม ไม่มีแฟน เหงาลึก ๆ เมื่อนึกเรื่องนี้ แต่ช่วงนี้เรามีความสุข เราเติมเต็มด้วยคำว่าเพื่อน ….
5. จากที่ผมหลอกตัวเองมา 1 ปี ว่าสักวันเขาจะกลับมา เมื่อ มกราคม ที่ผ่านมานี้เองเธอเลือกแต่งงาน กับคนใหม่ของเธอเรียบร้อย ทำลายความหวังของผมทิ้งอย่างไม่เหลือซากให้เก็บมากองได้ใหม่ …..
6. สรุป ที่ผมได้ฟังเพลงที่ผมชอบอีกรอบ จากที่ตามหามานานกว่า 10 ปี อาจจะเป็นสัญญานว่าผมต้องทำใจยอมรับความจริง ว่าผมโสดจริง ๆ และเรื่องราวเหล่านั้นจะไม่มีวันกลับมา …
