ดอกธูป

แต่ถ้าเขียนเขียนแนะนำตัวแบบ เต็มรูปแบบ ผมกลัวว่าจะมีคนแนะนำว่า ทำไมมึงไม่ไปเปิดเว็บ สำหรับแนะนำตัวเองเลยละ กูอยากอ่านทบความไม่ได้อยากรู้จักเมิงงงงง -___-? น่าผมว่า น่าจะเป็นการดีถ้าผมแนะนำตัว?.

ชื่อ สุเทพ เชิดชม หรือ ดอกธูป

ดอกธูป นั้นมาได้อย่างไร ให้ไปอ่าน webboard หัวข้อ นามปากกานี้ท่าได้แต่ใดมา ?

http://www.thaingo.org/webboard/view.php?id=2113

เห็น ด้วยกับ บก.ลายจุด ครับ ผมอยากได้ชื่อ ตัวเองที่ ได้จากการตั้งของตัวเอง นะครับ

ตอนแรก ผมใช้ ชื่อว่า “กะเรียน” ด้วย ทราบมาว่า นกกะเรียนเป็นสัตว์ไกล้สูญพันธ์ ได้ไปเข้าค่ายที่ภูเขียว เจอนกกระเรียน ที่ถูกเลียงไว้อยู่คู่หนึ่ง พี่เลี้ยงเล่าให้ฟังว่า กะเรียนเป็นสัตว์ รักเดียวใจเดียว สมมุติ ว่าคู่ของมันตายไป มันจะไม่ยอมมีคู่ใหม่ หรือไปไหน ห่างจากคู่ที่ตายเลย จนในที่สุดมันอาจจะต้องตายตามคู่ของมันไป เพราะ อดอาหาร .. ผมเลยเอาละ ใช้ชื้อนี้ละวะ .. กะเรียน .. แต่ จะว่าไปแล้วผมคิดว่าตัวเอง คงคล้าย ๆ กับนกกะเรียน คือมั่นในรัก แต่แล้ว ไม่ใช่หรอกครับ เมื่อคนที่ผมรัก เขาทิ้งผมไป ผมเศร้าได้ 2 อาทิตย์ ผมก็ พบกับคนใหม่ ……….. 5555 วุ้ยยเลยคิดว่าไม่ดีแล้วละ กับชื่อที่ว่ากะเรียน นะ เลยเลิกใช้ ….

พอต้นปี 40 ได้ไปเป็นพี่เลี้ยงค่าย สิ่งแวดล้อมที่ สุรินทร์ โดยได้ทุนจาก กระทรวงวิทยาศาสตร์ มาให้ช่วยจัดให้นักเรียนในกรมสามัญ ในจังหวัดสุรินทร์ จัดรวดเดียว 3 ค่าย ……… จนวันสุดท้ายที่เราต้องกลับ มีน้อง ๆ มาส่ง มีน้องคนหนึ่ง ให้ เอา ดอกธูป ยื่นส่งมาให้ผม พร้อมกับบอกว่า อย่าลืมกันนะค่ะ พี่ชาย ………..

ตั้งแต่วันนั้นมา ผมเลย ชื่อดอกธูป ครับ เพื่อจะได้ว่าไม่ลืม น้อง ในค่ายของผม ……….

ดอกธูป เป็นคนสุรินทร์ เกิดที่สุรินทร์ โตที่สุรินทร์ ใช้ชีวิตที่สุรินทร์ ชื่อเล่นว่า “เทพ” ด้วยชื่อเล่นนี้ผมจริงไม่ค่อยจะ happy เท่าไร่ คือชื่อก็อย่าง “เทพ” เลยอยากให้เพื่อนที่รู้จักทาง NET เรียกว่า “ดอกธูป” มากกว่า ^^

“ดอกธูป” เรียนชั้นประถมที่ โรงเรียนชุมชนบ้านลำดวน อ.ลำดวน จวบจนถึงชั้น ป. 4 ได้ย้ายเข้าไปอยู่บ้านป่า แถว ๆ ชายแดน ชื่อว่า บ้านขนาดมอญน้อยฯ เรียนต่อจนจบชั้น ป.6 ที่ โรงเรียนบ้านขนาดมอญ

เป็นจังหวะที่ดี ที่ขนาดมอญมีโรงเรียนมัธยมเกิดใหม่ ผมเลยได้เรียนต่อใน ขนาดมอญเลยจนจบชั้น มอ 6 เท่าจำความได้ “ดอกธูป” ติด 0 วิชาภาษาอักฤษ ตั้งแต่เรียนเล่มแรก สมัย ป. 5 ยัน มอ 3 ที่เหลือ มอ 4 – มอ 6 ผมได้ 1 บ้าง มผ. บ้าง 0 บ้าง ก็แก้จนผ่านตามระเบียบ

“ดอกธูป” เคยสอบวัดผลได้อันดับที่ 2 ของระดับชั้นในชั้นมอ 3 และเคยสอบ ได้อันดับที่ 2 นับจากอันดับสุดท้ายในระดับชั้น มอ 6 นั้นแปลว่า “สุเทพ” สอบเพื่อจบการศึกษาระดับชั้น มัธยมศึกษาตอนปลาย ได้ในอับดับรองสุดท้าย แต่ช่างเถอะ “ดอกธูป” ปฏิเสธระบบการแข่งขันอยู่แล้ว !!

อาจารย์ที่ปรึกษา เคืองไปตาม ๆ กัน ด้วยเห็นว่า”สุเทพ” เอากิจกรรม มากกว่าการเรียน กิจกรรมที่ว่าคือ วิ่งซื้อเหล้า ให้อาจารย์ …

ตรงนี้เองที่ทำให้ “ดอกธูป” โต โตในความคิด และผลิกผันชีวิตไปได้ในสังคมที่ต้องแข่งขัน จนผมแทบไม่ต้องแข่งขันกับใครเลย … เหล่านี้ผมเรียนรู้จากวงเหล้า ของอาจารย์ อ๋า, อาจารย์บัญชา (สุภชัย เหลืงณัฐรัตน์, อาจารย์บัญชา สุริยะสุขประเสริฐ)

“ดอกธูป” เคยเรียนราม ได้ 2 ปี แล้วตัดสินใจจากสิ่งที่สังสมมาจากวงเหล้า หันหลังให้ระบบการศึกษาอย่างเด็ดขาด
“ดอกธูป” ไม่เคย”เสียใจ” และคิดว่าตัวเองคิดผิดที่เลิกเรียน ในระดับชั้น อุดมศึกษาเพื่อจะได้กระดาษ 1 ใบที่เรียกว่าใบ “ปริญญา” แต่มารดาของ “สุเทพ” หรือ “เทพ” เสียใจอย่างสุดซึ้ง แต่ได้ปลอบใจตัวเองว่าของให้ลูกเป็นคนดีก็พอ
“ดอกธูป” เดินตามหลังผู้ใหญ่ที่เรียนไม่จบ แต่ประสบความสำเร็จ อย่าง บิล เก็ต (Microsoft)และ สติ๊ป จ๊อป ( Apple )… จนได้มารู้จัก บก.ลายจุด … ( http://www.bannok.com ) ยิ่งตอกย้ำความคิดของ “ดอกธูป” มากขึ้น

“บก.ลายจุด” ผู้จุดประกาย ความไร้ปริญญา แต่ไม่ไร้การศึกษาให้ผม … พาผมไปรู้จักโลกของงานพัฒนา … และการศึกษาตลอดเวลา ตลอดชีวิต ตลอดปีตลอดชาติ

“ดอกธูป” เข้าทำงานโดยไม่ต้องแข่งขัน และไม่จำเป็นต้องมีเส้นสาย …. ผลพวงจากที่ “ดอกธูป” ปฏิเสธระบบ

ประวัติการทำงาน

- ปี 2542-2546 เป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิคที่ TFF ออกแบบ ThaiNGOs ( http://www.thaingo.org )และแกะ แก้โปรแกรม CGI ต่าง ๆ รวมทั้งเริ่มต้นชีวิตงานพัฒนาที่ชาวบ้านร้านช่องเรียกว่า NGOs หรือสมัยนั้น ทักษิณเรียกว่า “นักพัฒนา” พร้อมทั้งลงทุนไปเลี้ยงส้มตำ ไก่ย่าง สมัชชาคนจนถึงข้างทำเนียบรัฐบาล( สมัยประท้วงรัฐบาลชวน) แต่หลังจากนั้นไม่ถึง 2 ปี ทักษิณก็เรียก NGOs ใหม่ว่า NGOs ขายชาติ !! และบอกว่า UN ไม่ใช่พ่อ !!

- ปี 2546-2547 อยากยกระดับตัวเอง ได้เงินเดือนเยอะๆ ลาออกมาเขียนโครงการทำเอง โดยร่วมกับกระจกเงา ในโครงการ ThaiICT ส่งเสริมเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่องานพัฒนาและสาธารณสุข (http://www.thaiict.org ) เน้นงานส่งเสริมการใช้ ICT เข้ามาใช้ในระบบงานพัฒนา ส่งเสริมให้องค์กรภาคประชาชน ใช้ ICT เป็นทั้งสอนใช้ และให้เงินไปซื้อของมาใช้ โดยได้รับทุนจาก สสส. ประมาณ 3 ล้านกว่าบาท ช่วงนี้ชีวิตสนุกสนาน เดินทาง ทั่วประเทศ เดือน ๆ หนึ่งอยู่ office ไม่ถึง 5 วันที่เหลือ เยี่ยมองค์กร ตั้งแต่เหนือ จรดใต้ ยะลา ปัตตานี ในช่วงที่สงครามแบ่งแยก(อะไรของมันไม่รู้)ประทุ จนเราเกือบโดนลูกหลง หวิดสิ้นชื้อที่หน้าเซนเว้น อ. ธารโต โชคที่ไปถึงจุดนั้นก่อน 1 วันเลยไม่โดน ระเบิดตาย…. ทำได้ 1 ปี รู้ตัวว่า ตัวเองบื่อ ทำต่อไม่ได้ เลยหาเรื่องลาออกมาอยู่บ้าน

- ปลายๆ ปี 47 มาช่วยพี่จืดเด็กรักป่า ทำโครงการ สอนคอมพิวเตอร์เด็กๆ ( http://www.dekrakpa.com )โดยในใจหวังว่าเด็กๆ ชนบท จะต้องได้รับความเท่าเทียมเรื่องการศึกษา และเรื่องเทคโนโลยี โดยได้ขน จอ คอมพิวเตอร์จาก มูลนิธิเด็ก ที่ทำโครงการน่วมกับ City Bank ได้คอมเก่า ๆ จอเก่า ๆ มาเยอะแยะไปหมด แต่เราได้รับจัดสรรคมาแต่ จอภาพ 15 ตัว ที่เหลือพี่จืด ร่วมกับเว็บ trackingthai ช่วยบริจากคอมเก่าเพิ่มได้อีก 7 ตัว ตอนนี้ได้รับการสนับสนุนเพิ่มจาก Microsoft ภายใต้โครงการ Microsoft Uptimetd

- ปี 2548 มาช่วย งานเว็บเสียงฅนอีสาน www.esanvoice.org ลองคลิกดูครับ นั้นละครับ ช่ายยยยย เยสสสสส เยสสสส (พอๆ เยส มากฟ้าเหลือง) โดยหวังว่ากลับมาอยู่บ้าน พักผ่อนด้วย จนเป็นเหตุให้ รถโดนยึดดังกล่าว (สมน้ำหน้ามัน !!!) ผมทำงานในตำแหน่งอาสาสมัคร นะคัรบทำทุกอย่าง มีข้อแม้ ประชุมทีมเมื่อไหร่ ขอเสนอหน้าไปร่วมประชุมในฐานะที่ปรึกษา ให้ตายเถอะ มันโก้ จริงๆ

- ปี 49 แยกย้ายจาก Esanvoice ออกมาทำธุรกิจส่วนตัว เป็นร้านคอมพิวเตอร์ (Speedplus Surin) เจ้งอย่างเป็นท่า.. รับงาน 1 จาก คือ Maintenance ระบบ ICT ใ้ห้โรงหนัง MVP ที่คลอบคลุมเรื่อง Internet Computer CCTV และ Karaoke

- ปี 50 หมดสัญญา กับงาน Maintenance (ดูแลระบบ) ก็ ไปรับกระเทียมจากลำปาง บ้านแฟนมาขาย ให้ตายเถอะผมไม่ชอบงานขายเลยจริง ๆ ใจแ่ม่งตูอยากแจก ๆ ให้หมดเรื่องหมดราว ..
เห็นว่างานขายไม่รุ่งเลย เข้าไปทำงานเรื่องการ ขึ้นระบบโปรแกรมสำหรับโรงพยาบาล (Emplacement)HosXP โห้งานนี้ ห่างฟิลมากกแม้จะมีความรู้เรื่อง Linux และ Mysql แต่มไม่มีความรู้เรื่องการทำงานกับพวก Ego จัดอย่างหมอ และ พยาบาลแก่ ๆ ทำให้บ่อย ๆ ที่พาลงานจะเสียจากอารมย์ที่เสีย ๆ แต่ได้ประสบการณ์เยอะทีเดียว ขึ้นระบบให้โรงพยายาบาล ชุมชน 10 กว่าที่ และ โรงพยาบาลศูนย์ 2 ที่ก็ สุดยอดแล้วชีวิต ?

- ปี 51 ปัจจุบัน ทาง MVP ได้เรียกตัวมาทำงานต่อ แต่ผมขอเงื้อนไขเดิมคือ Maintenance เหมือนเดิม ไม่เป็นพนักงงานประจำ แต่จะทำงานให้ประจำ ? เอ๊ะ ยังงัย ก็เลยได้งานที่ค้อนข้างอิสระ และสบายใจที่สุด กับการทำงาน และพร้อมทุ่มเทกับงานเต็มที่ .. พร้อมกับสร้างเว็บเพื่อการท่องเที่ยวจังหวัดสุรินทร์อีก 1 เว็บ www.surin108.com

ปี 52 ทางเจ้านาย MVP ให้ความไว้วางใจ ให้คุมงานและทำงานติดตั้งจัดหาระบบ IT ทั้งระบบในโรงหนัง MVP สาขาศรีสะเกษ โดยดูและระบบ Server ขายตั๋ว , และปรับปรุงระบบ Karaoke จากเดิมใช้การหยอดเหรียญเป็นการใช้ Card RFID แห่งแรกของประเทศ (ดอกธูปคิดนวัตกรรมใหม่อีกแล้ว) ตัดปัญหาเรื่อง เหรียญโดนงัด การแลกเหรียญด้วยมือถูกพนักงานโกงไปหมดสิ้น …

http://picasaweb.google.co.th/doktup/MvpSsk#5377596032976066226

เท่านี้ก่อนนะชีวิตผม อยากรู้มากกว่านี้ ก็ลองวัดรอบเอวดูซิครับ …ลงพุงแล้ว